Franeker De Raad van State ziet het door de vingers dat de gemeente Waadhoeke te laat met een woonplan voor het Franeker nieuwbouwwijkje Nij Fristho op de proppen kwam.
Tevens gingen de bezwaren van de buurt over gevreesde overlast en vermeende belangenverstrengeling van tafel: bouwen maar.
Waadhoeke heeft strikt genomen een procedurefout gemaakt bij het nieuwbouwplan Nij Fristho in Franeker. De Raad van State, de hoogste bestuursrechter van het land, boog zich over bezwaren van omwonenden die stelden dat de gemeenteraad niet op tijd een woonplan had vastgesteld. Dat klopt, maar toch vindt de Raad dat onvoldoende reden om het hele woningbouwplan af te keuren.
Waadhoeke heeft in 2025 alsnog het vereiste woonplan vastgesteld met goedkeuring van de provincie. Om die „beter laat dan nooit”-reden laat het bestuursrechtscollege de zogenoemde rechtsgevolgen in stand. Dat betekent groen licht voor de bouw van 72 woningen op het voormalige fabrieksterrein van de Friese Stoel- en Houtwarenfabriek (Fristho) en later schoonmaakbedrijf Vlietstra.
De rechter keek ook naar de andere bezwaren van de buurtbewoners. Die vinden dat de twintig huizen en vijftig appartementen, in drie torens van 12 tot 19 meter hoog, te dicht op hun huizen komen. Ze zijn bang voor inkijk en schaduw in tuin en woning.
De Raad ziet het niet zo somber in. Want de afstand tussen de torens en dichtst bijgelegen woning is nog altijd veertig meter. Bovendien staan er zeer hoge bomen in de tuin. En van schaduwwerking is nauwelijks sprake. De rechter ziet ook geen onoverkomelijke verkeers- en parkeerproblemen in de buurt. Voor de 72 woningen zijn zo’n 84 parkeerplaatsen nodig en die komen er ook.
De gemeente mag in dit geval het woningbouwbelang zwaarder laten wegen dan het belang van de omwonenden, zo oordeelde de Raad van State.
De buurt vond ook nog dat er belangenverstrengeling was tussen ontwikkelaar Akkerman BV en de Waadhoeker politiek, omdat er op de billboard voor het woonplan een advertentie van Gemeentebelangen zou hebben gestaan.
De Raad van State ziet geen bewijzen dat zaken niet eerlijk of onzuiver zouden zijn gegaan tussen de gemeente en de aannemer. Akkerman kan de schop in de grond steken.
<LC.05.08.2026>